Carlijn: ‘De truc is om niet te snel in iets nieuws te stappen’

Gouden Gasten zijn denkers en doeners (m/v), die verandering en vernieuwing in organisaties van binnenuit ondersteunen. In een interviewreeks stellen we ze één voor één aan je voor. Vandaag: Gouden Gast Carlijn Schornagel (1971), momenteel werkzaam als interim HR Business Partner bij het OLVG ziekenhuis.

Carlijn, welke vraag heeft het OLVG bij jou neergelegd?
‘De rol van HR Business Partner is nieuw bij het OLVG. Aan mij en vier anderen de taak om te onderzoeken wat de organisatie met deze rol kan. De patiënt staat centraal binnen het OLVG en door maatschappelijke en technologische veranderingen is de patiënt van de toekomst anders dan de patiënt van nu. Deze veranderingen vragen om andere skills. De toegevoegde waarde van de HR Business Partner-rol is om te kijken naar het personeelsbeleid op de lange termijn. Wat heeft het OLVG in de toekomst nodig aan personele resources en hoe komen we daar? Welke skills en welk gedrag hoort daarbij? Daarnaast ligt er een uitdaging om het potentieel van mensen in de organisatie beter te benutten.’

‘Soms moet je veranderen om jezelf te blijven’ schrijf je op de website van Mind & Health, het coachingshuis waaraan je verbonden bent als coach. Wat bedoel je daarmee?
‘Ik heb lang bij KLM gewerkt. Een leuk bedrijf, maar ik voelde ik dat ik mezelf tekort zou doen als ik er nog langer zou blijven. Het werd te comfortabel, ik hoefde mezelf steeds minder te stretchen. Soms moet je iets loslaten wat heel comfortabel voelt. In mijn geval voelde het alsof ik voor de tweede keer uit huis ging. Ik verliet een warm nest. Maar het was nodig, want diep van binnen voelde ik dat KLM en ik niet meer bij elkaar pasten.’

Hoe kwam dat? 
‘Heb je Zomergasten met Esther Perel gezien? Daarin spreekt ze over hercontracteren in een relatie: eens in de zoveel tijd opnieuw trouwen of in ieder geval opnieuw naar elkaar uitspreken waar je behoefte aan hebt in je relatie en wat je nodig hebt van de ander. Daar geloof ik wel in en zoiets zou in een werkomgeving helemaal niet verkeerd zijn. Een werknemer begint aan een baan met bepaalde intenties, verwachtingen, leerdoelen of resultaatdoelen. Maar waar sta je als je een eindje verder bent? Een organisatie ontwikkelt zich, maar een professional ook. Die twee paden kunnen van elkaar afbuigen.’

In zo’n geval kan het beter zijn om afscheid van elkaar te nemen, zeg jij. Hoe werkt dat voor mensen die een baan vervullen vanuit de veiligheid van een vast inkomen?
‘Bij KLM heb ik ooit een uitwisselingsprogramma opgezet voor de IT-afdeling. Verschillende IT-professionals van KLM zijn een half jaar bij andere IT-bedrijven in de buurt van Amsterdam gaan werken. KLM kreeg op haar beurt professionals van die organisaties. Ook mensen die al jaren in dezelfde functie zaten deden mee aan het programma, mensen voor wie de stap om verder te kijken groot was. Eenmaal terug bij KLM hadden zij meer vertrouwen in zichzelf. Sommigen dachten na het uitwisselingsprogramma: ik ga wat anders doen. Het programma werkte dus heel verfrissend. Dat is de uitdaging voor een HR-afdeling: laagdrempelige manieren vinden om mensen buiten hun tuintje te laten kijken.’ 

Een Gouden Gast volgens Carlijn

‘Iemand die een bijdrage kan leveren in organisaties vanwege zijn of haar frisse blik. Mensen die om het hoekje durven kijken, vraagstukken vanuit meerdere perspectieven benaderen en ook daadwerkelijk een stap verder kunnen brengen.’

logo-small-kader

Jij werkte 16 jaar bij KLM. Had je eerder moeten gaan?
‘Toen ik acht jaar bij KLM werkte ging ik met zwangerschapsverlof. Dat verlof verlengde ik met een half jaar met de gedachte dat ik niet terug zou komen. Het half jaar gebruikte ik om om me heen te kijken en te praten met mensen. Tussen een van die gesprekken zat ook een gesprek met de KLM omdat er een leuke functie was vrijgekomen. Het bleek het begin van mijn tweede leven bij KLM. Na vijftien jaar KLM kwam het gevoel opnieuw. Toen besefte ik me: ik breng niet in de praktijk wat ik predik. Het is tijd om te gaan.’

Je doet nu interimwerk. Is dat een bewuste stap? 
‘Ik ben eerst een coachopleiding gaan doen, de MMS Coach Training bij het MMS World Wide Institute. Tijdens de opleiding leerde ik niet alleen coachen, ik heb ook veel bij mezelf in beweging gebracht. Mede daardoor durfde ik het aan om voor mezelf te gaan werken als coach. Na een tijdje te hebben gewerkt als coach begon ik de organisatiedynamiek te missen. Nu combineer ik het coachen met HR interim klussen. Dat bevalt heel goed.’

Hoe kom je er eigenlijk achter waar je moet zijn als je weet dat je niet meer op je plek bent?
‘Dat is best een grote vraag. Het is vaak een heel proces om hierachter te komen. Ga om te beginnen terug naar je eigen talent en energie. In welke situaties voelde je je prettig, in en buiten het werk? En waar niet?  Bedenk vervolgens aan welke elementen een functie voor jou moet voldoen om de beste versie van jezelf te kunnen zijn. Nou ja, zo ga je verder. De truc is om niet te snel in iets nieuws te stappen. Neem de tijd. Al is zestien jaar misschien wat overdreven, haha.’

Mind & Health, waar je coach bent, combineert het fysieke met het mentale. Hoe gebruik je dit in je werk als HR-professional?
‘De aanpak van Mind & Health is integraal. Mind & Health werkt met tien ‘energizers’ en gaat uit van de gedachte dat als je één element beetpakt de rest ook gaat bewegen. Andersom werkt het ook. Als jij niet fit bent, heeft dat invloed op je sociale contacten en je werk. Als iemand niet functioneert in zijn of haar functie, dan zit daar dus een enorm spectrum aan factoren omheen. Sinds ik coach bij Mind & Health ben, ben ik me bewuster van die verschillende bronnen van energie en van de verbondenheid van lichaam en geest.’

Waar besteed je graag je tijd aan als je niet aan het werk bent?
‘Ik breng graag mijn tijd door met mijn kinderen, man, vrienden en familie. Gezellige etentjes aan de keukentafel, daar kan ik echt van genieten. Verder loop ik graag met hond Sem over de heide in de buurt van mijn woonplaats Bussum. Na een drukke dag voel ik op zo’n moment de drukte van mij afglijden. Die rust heb ik nodig om in verbinding met mijzelf te blijven.’