Sander Vloedgraven: “Ik houd er niet van om op de winkel te passen”

Gouden Gasten zijn denkers en doeners (m/v), die verandering en vernieuwing in organisaties van binnenuit ondersteunen. In een interviewreeks stellen we ze één voor één aan je voor. Vandaag: Sander Vloedgraven (37).

Sander, wat halen organisaties in huis met Sander Vloedgraven?

“Een combinatie van denken en doen. Ik kan goed de oversteek maken van consultant naar uitvoerder. Om succesvol te zijn in organisaties, heb je beide skills nodig. Je kunt de mooiste conceptmatige plannen uitwerken, maar als je de plannen niet tot uitvoering kan brengen, heb je niets.”

 

Welke ervaring breng jij mee naar toekomstige organisaties?

“Ik heb bedrijfskunde gestudeerd in Nijmegen en ben na mijn studie gaan werken bij Hay Group, als adviseur. Ik ben dus een oud-collega van Gouden Gasten-oprichter Albert Goldsteen. Na zes jaar maakte ik de overstap naar CRH, een holding van allerlei bedrijven in de productie en distributie van bouwmaterialen. Er werken zeventigduizend mensen. Ik heb er verschillende HR-functies bekleed, van het ontwikkelen van HR-programma’s tot aan HR business partner voor het hoofdkantoor. Via een periode bij Power-Packer, een bedrijf in de automotive-branche waar ik HR Manager was, heb ik uiteindelijk besloten om voor mezelf te gaan werken. De reden: ik wilde het avontuur aangaan. Ik help nu bedrijven om verandering realiseren. Soms in een rol als consultant, in andere gevallen vraagt de situatie om verandering van binnenuit. Dan word ik ingehuurd voor het interim vervullen van een specifieke rol binnen de klantorganisatie.  Momenteel werk ik aan een project bij VodafoneZiggo, die ik na de fusie help bij het integreren van hun beoordelingscyclus.”

 

Zo te zien hebben veel functies die je hebt bekleed te maken met HR. Waarom spreekt dat je aan?

“Stiekem vind ik het traditionele vakgebied HR helemaal niet zo interessant. Ik ben bedrijfs- en veranderkundige, dat is mijn achtergrond. Ik zie mezelf als iemand die bedrijven helpt om een volgende stap te zetten over de as van mensen en organisatie.  Door die invalshoek kom je bij bedrijven automatisch binnen als HR-professional.”

 

Waarom gaat organisatieontwikkeling altijd over mensen?

“Omdat verandering spannend is. Of althans: het wordt als zodanig ervaren door mensen. In zo’n situatie is het lastig om krachten te bundelen en collectieve intelligentie te benutten. Oplossingen voor vraagstukken liggen bijna altijd in de verbinding tussen mensen. Een Excel-bestand met cijfers gaat geen verandering tot stand brengen, mensen wel.”

 

Hoe zorg jij voor die verbinding?

“Door de verschillende standpunten en zienswijzen in kaart te brengen. Verder breng ik rust en structuur. Mensen hebben verschillende perspectieven op de werkelijkheid. Om vooruit te kunnen, moet je van elkaar weten hoe mensen in de wedstrijd te staan. Het is overigens niet van belang dat iedereen het eens wordt. In een groep moet je altijd iets inleveren. Het collectieve belang voor het eigen belang, daar gaat het om.”

 

Voor welke klus mogen ze jou ’s nachts wakker maken?

“Ik houd er niet van om op de winkel te passen. Ik bouw graag mee aan een organisatie. De context maakt me minder uit. Ik vind het wel fijn als ik mijn nuchtere mentaliteit kan gebruiken. Kortom: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Ik houd van aanpakken en steek graag mijn handen uit de mouwen om mee te helpen om vooruitgang te realiseren. Alleen maar aan de zijlijn blijven staan om te zeggen hoe het moet is niets voor mij.”

 

Waarom ben jij een Gouden Gast?

“Omdat ik houd van groots denken en beginnen in het hier en nu. Ik combineer denk- en daadkracht.”

 

Wat was je eerste bijbaantje?

“Ik bracht de krant rond. Maar veel interessanter was mijn baantje later in een verzorgingstehuis. Ik heb er van alles gedaan, maar begon op het interne transport. Op een magneetkarretje bracht ik eten rond en haalde ik de was en het afval op. Ik zocht steeds naar mogelijkheden om dat slimmer te doen en deed dat vaak sneller dan de mensen die er vast werkten, wat me niet altijd in dank werd afgenomen. Ik ben er ook nog nachtwaker geweest. Ik hielp verpleegsters bij het omdraaien van patiënten in hun bed, om doorliggen te voorkomen. Zo kwam ik letterlijk in aanraking met mensen die in de laatste fase van hun leven zaten. Ik heb nog steeds veel bewondering voor het goede werk wat mensen doen in verzorgingstehuizen. Als ik aan die tijd terug denk, besef ik me dat ik moet genieten van het leven zo lang dat kan.”

 

Waar kan jij je in verliezen als je niet aan het werk bent?

“Ik ben een fervent fietser en geef spinning-les in mijn woonplaats Deventer. Daarnaast help ik bij de organisatie van professionele fietsreizen. Ik verdien er geen geld mee, maar kan wel gratis mee. Vorig jaar hebben we de Mont Ventoux beklommen, dit jaar is de Stelvio aan de beurt. Sowieso ben ik een sportliefhebber. Ik doe ook aan zwemmen en hardlopen en heb vorig jaar een achtste triatlon gedaan in Holten. Daarnaast vind ik het heel leuk om studenten te begeleiden in de eindfase van hun studie, bijvoorbeeld bij het schrijven van een scriptie. In mei verwachten mijn vriendin ons eerste kindje, een mooi vooruitzicht.”