Bart van Rooden: ‘Veel leidinggevenden hebben geen idee wat er speelt op de werkvloer’

Gouden Gasten zijn denkers en doeners (m/v), die verandering en vernieuwing in organisaties van binnenuit ondersteunen. In een interviewreeks stellen we ze één voor één aan je voor. Vandaag: Bart van Rooden.

Bart van Rooden werkte vijftien jaar bij de Koninklijke Marine, alvorens hij de overstap maakte naar het bedrijfsleven. Of beter gezegd: naar de Rabobank. Zeventien jaar lang werkte hij bij de bank, waar hij uiteenlopende rollen vervulde. In oktober 2017 trok Bart de deur achter zich dicht en inmiddels is hij beschikbaar voor interim klussen én als adviseur. De eerste klanten zijn inmiddels aan boord.

Bart, waarom besloot je om het roer om te gooien na vijftien jaar Marine en zeventien jaar Rabobank?

“Twee jaar geleden voelde ik dat het tijd was voor iets nieuws. Maar juist in die periode vroeg de Rabobank of ik iets voelde voor een rol als Change Manager binnen de afdeling Finance & Control. Ik zei: ‘Goed dan, maar ik doe het voor maximaal twee jaar.’ Ik voegde de daad bij het woord en trok afgelopen oktober de deur achter me dicht. Zonder vastomlijnd plan, overigens. Voor het eerst in mijn leven nam ik de tijd om tot rust te komen en goed na te denken over die volgende stap. Mensen in mijn naaste omgeving, waaronder mijn vrouw vonden dat een goed idee.”

Enig idee waarom zij dat een goed idee vonden?

“Als Marine Officier was ik gewend om te werken in snel veranderende omstandigheden en in verschillende situaties. Ik was amper twintig jaar toen ik leiding gaf aan marine eenheden. Als we ergens klaar waren, stond de volgende situatie alweer op ons te wachten. Bij de Rabobank ben ik op die tour verder gegaan: zorgen voor een team met goede mensen en samen hard werken om doelen te behalen. De klus was nog niet geklaard of ik keek alweer om me heen naar een nieuwe uitdaging binnen de organisatie. En anders werd ik wel gevraagd. Mijn vrouw zei tijdens mijn break: ‘Volgens mij is loyaliteit een groot goed voor jou.’ Ik denk dat ze gelijk heeft.

Hoe dankbaar ben je haar en de anderen die aanstuurden op een paar maanden niets?

“Ik werd jarenlang geleefd door mijn agenda – ik was altijd bezig. Ineens had ik niet langer stapels verantwoordelijkheden en afspraken. Dat is best wennen, maar vooral erg nuttig. Een van de dingen die ik me voornam was om meer met mijn passie te doen: natuur. We hebben een tweede huis in Drenthe. In drukke periodes bij de Rabobank voelde ik daar op vrijdagavond de druk van me aflopen. Eind vorig jaar ben ik vrijwilliger geworden bij het Stichting Het Drentse Landschap. Als een soort assistent boswachter heb ik nu mijn eigen heidegebied met vennen, Schotse hooglanders en rammen. Ik doe snoeiwerk, controleer de rasters en houd het vee in de gaten. Ik vind het heerlijk. Bijkomend voordeel is dat ik in de natuur alle tijd heb om na te denken. Waar ben ik goed in en wat zou ik daarmee kunnen doen in de resterende tien, vijftien jaar van mijn werkende leven?

En?

“Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik als een vrije vogel verder wil. Het avontuur lonkt. Ik ben eraan toe om nieuwe, voor mij onbekende omgevingen te ontdekken. Zaken die daarbij horen zijn: autonomie, zelfstandigheid, toegevoegde waarde en maatschappelijke relevantie. Zeker aan dat laatste ontbrak het me in de financiële sector. De Rabobank is een mooie organisatie, maar ik besef me inmiddels dat er meer is. Het is tijd om zelf keuzes te maken en niet langer alleen maar te handelen vanuit loyaliteit naar een organisatie of een loopbaanpatroon.”

Op welke klussen hoop je?

“Het is nog aftasten voor mij. Wat ben ik waard op de markt? Als militair was ik gewend om ergens gedropt te worden. Soms letterlijk met een parachute. De boodschap: maak er wat van. In figuurlijke zin was dat ook zo in de functies die ik bij de Rabobank bekleedde. Ik werd ergens gedropt, keek naar de mensen om me heen, probeerde een zo goed mogelijke analyse te maken en ging vervolgens aan de slag.”

Dus het maakt niet zoveel uit waar ze je droppen?

“Voor nu zeg ik inderdaad: kom maar op. Ik heb een vrij brede kennisondergrond. Financiën, IT, facilitair, operations; ik kan met mijn ervaring als Interim Manager op veel afdelingen iets betekenen. Ik werk momenteel voor twee MKB-bedrijven als adviseur. Dat is ontzettend dankbaar en leuk werk. Ik merk dat ik van waarde ben door goed te luisteren en vragen te stellen. Overigens sta ik ook open voor commissariaten en toezichthouderschap. Je hoort het al, mijn nieuwe leven is net begonnen.”

Wat is jouw stijl?

“Ik besteed in alle gevallen eerst veel aandacht aan de mensen waarmee ik ga werken. Wat is je achtergrond en gezinssituatie? Wat is je liefhebberij? Waar kijk je tegenop? Het is een van de lessen van mijn tijd bij de Koninklijke Marine. Persoonlijk contact is de basis voor alles wat volgt. Een goed contact stelt je in staat om makkelijker een vervolgvraag te stellen. En mensen zoeken jou sneller op om zaken te bepreken. Ik zie nog vaak leidinggevenden die zo verrekte weinig weten van ‘hun’ mensen. De ivoren toren is een bekend begrip. Sommige managers zijn nog wel in staat om af en toe af te dalen uit die toren, maar echt doordringen tot de mensen is vaak niet aan de orde. Het valt me op dat veel leidinggevenden gewoon geen idee hebben wat er speelt op de werkvloer. Hoe weet je dan waar je moet beginnen?”

Kom je nog toe aan het snoeien, rasters controleren en poolshoogte nemen bij de Schotse hooglanders en rammen?

“Gelukkig wel. En ik hoop dat dat zo blijft. Het scheelt dat de natuur haar gang gaat. Je hoeft er niet op elk moment bij te zijn. Ik heb me voorgenomen om vanaf nu maximaal vier dagen te werken. Ik wil één weekdag behouden voor vrijwilligerswerk, goede doelen en mezelf. Dat is het resultaat van de periode die achter me ligt.”

Bekijk Bart’s profiel op LinkedIn: https://www.linkedin.com/in/bartvanrooden/